|
Rotterdam
- Pas nog meldde zich een man die aan de overkant - in
zwemparadijs Tropicana - zijn vriendin ten huwelijk wilde
vragen. Niet middels de gebruikelijke knieval plus het bijbehorende
verzoek, maar door een tekst te laten verschijnen op de gevel
van de Toren op Zuid, dat markante, een beetje vooroverhellende
KPN-gebouw aan de voet van de Erasmusbrug.
Kan het origineler?
Toch, zegt regisseur en programmeur Rob Dielissen, is het verzoek
van de bruidegom in spe vriendelijk doch beslist afgewezen.
,,Persoonlijke boodschappen en reclames mogen niet,'' luidt
namelijk de voorwaarde die aan de uitingen op de 'screen of
dream' is verbonden. Alleen KPN zelf mag reclame maken op de
nu al veelbesproken 'groene lichtjeswand' op de Kop van Zuid.
Dielissen, in het dagelijks leven docent aan de Willem de Kooning
Academie aan de Blaak, heeft zijn werkkamer op de derde verdieping
van de Toren op Zuid. In de hoek staan twee computers gebroederlijk
naast elkaar; op de linkse sleutelt hij aan de figuurtjes en
animaties, de rechtse bestuurt het systeem. In totaal 896 rechthoekige
lampen aan de voorkant van het gebouw worden van hier uit opgelicht.
Vijftig procent van de tijd gebruikt KPN de 'lichtwand' voor
allerlei boodschappen. Twintig procent is voor de gemeente Rotterdam,
en de rest kan door Dielissen, zijn studenten of kunstenaars
worden ingevuld. Inhoud en kwaliteit van de vertoonde beelden
staan voorop. ,,We zijn onze eigen jury,'' legt hij uit.
Ofschoon het scherm er hypermodern en gestroomlijnd uitziet,
heeft het zijn beperkingen. Het rechthoekje, waar de projecties
op moeten, is te klein om er gedetailleerde afbeeldingen op
te krijgen. ,,Je lost dat op,'' zegt Dielissen, ,,door met een
krachtig ontwerp te komen. Zo simpel mogelijk.''
Etmaal
Dat lukt, nu twee maanden na de start, al aardig. In de computer
zitten enkele tientallen 'filmpjes' en stilstaande figuurtjes,
die gedurende de dag aan de kijker worden voorgeschoteld. Een
etmaal is in stukjes gedeeld: gedurende de nacht zien we de
maan, 's ochtends en 's avonds rond de spits een snel programma
en de rest van de dag een meer rustiger aanbod.
Dielissen: ,,Met de techniek die we nu gebruiken, kunnen we
maar vier beelden per seconde laten zien. Dan krijg je een beetje
het effect als bij een 18mm-film van vroeger, het lijkt alsof
het beeld knippert. Hoe meer beeldjes, hoe rustiger het wordt
om naar te kijken. We streven uiteindelijk naar tien beeldjes
per seconde.''
Hij laat bij wijze van voorbeeld een 'klimmend mannetje' zien.
Op het beeldscherm zie je een vrij grof gevormd figuurtje, dat
per plaatje een klein stukje omhoog gaat. Het lijkt op een muziekboek
in een draaiorgel. Op de KPN-toren is het zo gepiept: het ventje
gaat binnen een paar seconden van beneden naar de bovenste verdieping.
,,Elk puntje in het ontwerp,'' luidt de uitleg, ,,is één
lamp. Met als bijkomend probleem dat alle lampen één
meter 80 uit elkaar hangen. Je moet een aardig eindje weg staan,
willen al die puntjes een lijn worden. Van dichtbij zie je er
weinig van. Ikzelf vind dat je op de Koninginnebrug het mooiste
zicht hebt. Zeker met de spiegeling van de groene gloed op het
water.''
Ja, ook hij heeft uiteraard gehoord van de protesten van de
'overkant'. Een aantal bewoners van het Noordereiland, dat zich
groen en geel ergert aan de ongevraagde lichtshow. ,,Natuurlijk
is dat storend,'' geeft hij ruiterlijk toe. ,,Ik begrijp dat
best.'' Vandaar ook dat het programma al flink is aangepast
en vooral in de avonduren de meest flitsende animaties zijn
geschrapt.
Kaatsen
,,Verder wordt de sterkte van de lampen bepaald door het licht
in de omgeving. Zo rond vier uur staan ze op 85 procent van
de totale waarde. Als het buiten gaat schemeren, dimmen de lichten
nog meer. Om uiteindelijk 's nachts nog maar voor 12 procent
te stralen.''
Zijn favorieten? Hij showt het jongleurtje. Een poppetje dat
ballen in de lucht gooit, die uiteindelijk tegen elkaar kaatsen.
Het mannetje krijgt het hele spulletje op zijn hoofd en zakt
ineen. ,,Werk van een studente,'' aldus Dielissen. Meerdere
klimmende mannetjes, ook mooi. En het zandlopertje, de tijd
die als het ware wegtikt - een ontwerp van hemzelf.
Behalve studenten en kunstenaars mogen ook burgers een poging
wagen om met een creatieve uiting de KPN-toren te halen. ,,Als
mensen een ontwerp aan mij opsturen, dan zullen we dat op zijn
artistieke waarde beoordelen. En als het in orde is, dan zou
ik niet weten waarom we het niet zouden vertonen.''
Onder de 'groene wand' is een lichtkrant, waarop binnenkort
ook dagelijks het belangrijkste nieuws uit het Rotterdams Dagblad
te zien zal zijn. Verder wordt gestreefd naar 'rechtstreekse
beelden' op de gevel, direct van de computer op het scherm.
Bijvoorbeeld het aftellen van de laatste seconden vóór
Nieuwjaar.
Spelletjes
Nog een stap verder is het spelen van spelletjes. Pacman, Tetris
of een potje tennissen - de eerste computerspelletjes, simpel
vormgegeven en daardoor bruikbaar, kunnen de 'Toren op Zuid'
wellicht nog eens halen. Toekomstmuziek. Eerst wil Dielissen
de voorraad beelden en filmpjes flink uitbreiden, zodat er lange
programma's achter elkaar kunnen worden gedraaid.
,,Zoals alles in de stad,'' besluit Dielissen, ,,moet ook dit
nog een smoel krijgen. Het heeft nog niet eens een echte naam.
Maar de Rotterdammers kennende, zal dat wel snel veranderen.
Kunstenaars zien het als een nieuw medium, een uitdaging om
er iets mee te doen. Bijna iedereen vindt het een aanwinst voor
de stad.''
|